Show simple item record

Застосування противірусних препаратів прямої дії проти гепатиту B при етіотропній терапії гепатиту дельта

dc.creatorБондаренко, Анатолій
dc.date2026-05-29
dc.date.accessioned2026-07-05T12:21:33Z
dc.date.available2026-07-05T12:21:33Z
dc.identifierhttps://ojs.tdmu.edu.ua/index.php/inf-patol/article/view/16506
dc.identifier10.11603/1681-2727.2026.2.16506
dc.identifier.urihttps://repository.tdmu.edu.ua//handle/123456789/29781
dc.descriptionSUMMARY. The management of hepatitis B virus (HBV) and hepatitis D virus (HDV) co-infection remains challenging due to fundamental differences in viral replication mechanisms and limited efficacy of current antiviral therapies. Objective. To evaluate the role of direct-acting antivirals against HBV in the etiological treatment of HDV and to define optimal therapeutic strategies for HBV/HDV co-infection. Materials and Methods. A comprehensive analytical review of current literature, including EASL and AASLD guidelines, was performed focusing on mechanisms of action of nucleos(t)ide analogues, interferons, and novel anti-HDV agents. Results. Direct-acting antivirals used in HBV treatment (entecavir, tenofovir alafenamide, adefovir) effectively suppress HBV DNA replication but have no impact on HDV replication due to its RNA-based life cycle. Pegylated interferons remain the only therapeutic component active against both viruses. The most effective current regimen for HDV includes pegylated interferon combined with bulevirtide, while HBV therapy should be administered concurrently when indicated (active HBV replication, cirrhosis). The most rational therapeutic combinations include: entecavir + peg-IFN + bulevirtide or tenofovir alafenamide + peg-IFN + bulevirtide. Conclusions HBV direct-acting antivirals have no cross-efficacy against HDV. Treatment of HBV/HDV co-infection requires parallel but pathogen-specific therapy. Pegylated interferon represents the key integrative component of combined antiviral regimens. Future research should focus on developing unified antiviral strategies and novel therapeutic agents.en-US
dc.descriptionПроблема лікування мікст-інфікування вірусами гепатиту В (ВГВ) та гепатиту D (ВГD) залишається невирішеною через відмінності молекулярних механізмів їх реплікації та обмежену ефективність сучасних противірусних препаратів. Мета дослідження – проаналізувати можливості застосування противірусних препаратів прямої дії проти ВГВ при етіотропній терапії ГD та визначити оптимальні підходи до лікування мікст-гепатиту В+D. Здійснено аналітичний огляд сучасних даних щодо механізмів дії противірусних препаратів, клінічних рекомендацій (EASL, AASLD) та фармакологічних особливостей нуклеозидних і нуклеотидних аналогів, інтерферонів та нових препаратів для лікування хворих на ГD. Результати. Встановлено, що противірусні препарати прямої дії проти ВГВ (ентекавір, тенофовіру алафенамід, адефовір) ефективно пригнічують реплікацію ДНК ВГВ, однак не впливають на реплікацію РНК ВГD. Єдиною спільною терапевтичною ланкою для обох інфекцій залишаються пегільовані інтерферони. Найбільш ефективною схемою лікування хворих на ГD є комбінація пег-ІФН з булевіртидом, тоді як терапія ГВ повинна здійснюватися паралельно із застосуванням нуклеоз(т)идних аналогів за показаннями (активна реплікація HBV, цироз печінки). Обґрунтовано доцільність застосування комбінованих схем: ентекавір + пег-ІФН + булевіртид або тенофовіру алафенамід + пег-ІФН + булевіртид. Висновки. Противірусні препарати прямої дії проти ВГВ не мають перехресної ефективності щодо ВГD. Етіотропна терапія мікст-гепатиту В+D повинна включати окреме лікування кожної інфекції з використанням пег-ІФН як спільного компоненту. Оптимальними є комбіновані схеми з включенням булевіртиду та нуклеоз(т)идних аналогів. Подальші дослідження повинні бути спрямовані на розробку універсальних противірусних підходів і нових препаратів.uk-UA
dc.formatapplication/pdf
dc.languageukr
dc.publisherTernopil National Medical Universityuk-UA
dc.relationhttps://ojs.tdmu.edu.ua/index.php/inf-patol/article/view/16506/15140
dc.rightsАвторське право (c) 2026 Anatoliy Bondarenkouk-UA
dc.rightshttps://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0uk-UA
dc.sourceInfectious Diseases – Infektsiyni khvoroby; No. 2 (2026); 63-72en-US
dc.sourceІнфекційні хвороби; № 2 (2026); 63-72ru-RU
dc.sourceІнфекційні хвороби; № 2 (2026); 63-72uk-UA
dc.source2414-9969
dc.source1681-2727
dc.source10.11603/1681-2727.2026.2
dc.subjecthepatitis Ben-US
dc.subjecthepatitis Den-US
dc.subjectdirect-acting antiviralsen-US
dc.subjectpegylated interferonen-US
dc.subjectbulevirtideen-US
dc.subjectentecaviren-US
dc.subjecttenofovir alafenamideen-US
dc.subjectco-infectionen-US
dc.subjectгепатит Вuk-UA
dc.subjectгепатит Duk-UA
dc.subjectпротивірусні препарати прямої діїuk-UA
dc.subjectпегільований інтерферонuk-UA
dc.subjectбулевіртидuk-UA
dc.subjectентекавірuk-UA
dc.subjectтенофовіру алафенамідuk-UA
dc.subjectмікст-гепатитuk-UA
dc.titleApplication of Direct-Acting Antiviral Agents Against Hepatitis B in the Etiotropic Therapy Of Hepatitis Deltaen-US
dc.titleЗастосування противірусних препаратів прямої дії проти гепатиту B при етіотропній терапії гепатиту дельтаuk-UA
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/article
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/publishedVersion
dc.typeрецензована статтяuk-UA


Files in this item

FilesSizeFormatView

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record